Różne potrzeby. Połączone możliwości.
Trzy kierunki pomagają poznać nasz sposób działania. Poniższe obszary pokazują szerszy zakres misji Fundacji i tematy, które mogą łączyć się w jednym projekcie.
Cyfrowa samodzielność
Telefon, internet i AI jako narzędzia codziennego życia. Bez pośpiechu, zawstydzania i oddawania własnego osądu technologii.
Technologia ma pomagać, a nie stawiać kolejne bariery. Ten obszar łączy podstawowe umiejętności cyfrowe z krytycznym myśleniem, ochroną prywatności i świadomym korzystaniem z nowych narzędzi.
Punktem wyjścia są zwykłe sprawy: wysłanie zdjęcia, znalezienie drogi, kontakt z bliskimi, skorzystanie z e-usługi czy sprawdzenie wiarygodności informacji. Sztuczna inteligencja jest tu narzędziem do poznania i oceny, a nie odpowiedzią na wszystko. Ważne jest zarówno to, co pomaga zrobić, jak i kiedy nie należy jej ufać.
- Ćwiczenia na własnym telefonie i czytelne instrukcje do ponownego wykorzystania.
- Rozpoznawanie fałszywych wiadomości, ochrona kont i świadome udostępnianie danych.
- Praktyczne poznawanie AI: formułowanie pytań, porównywanie odpowiedzi i sprawdzanie źródeł.
Kultura i twórczość
Fotografia, książki, muzyka, obraz i lokalne historie jako przestrzeń do tworzenia, rozmowy i wspólnego przeżywania kultury.
Nie chcemy ograniczać kultury do samego odbioru. Można czytać, fotografować, nagrywać, pisać, eksperymentować ze światłem i opowiadać historie własnego miejsca. Ważna jest możliwość spróbowania czegoś samemu i pokazania własnego spojrzenia.
Ten obszar obejmuje czytelnictwo, fotografię, film, muzykę, podcast, działania wizualne, lokalne dziedzictwo i inne formy twórcze. Konkretna forma zależy od grupy, miejsca, dostępnego sprzętu i przygotowania prowadzących.
- Malowanie światłem: fotografia z długim czasem naświetlania i rysowanie światłem w kadrze.
- Klub książki lub spotkanie wokół tekstu bez szkolnego odpytywania.
- Zdjęcia, nagrania albo mała wystawa opowiadająca o miejscu i ludziach.
Pokolenia i rodziny
Wspólne zadanie zamiast stereotypów o wieku. Młodsi i starsi mogą uczyć się od siebie, nie tracąc własnego głosu.
Dzieci, młodzież, dorośli i seniorzy mają różne doświadczenia. To nie przeszkoda, lecz zasób. Potrzebna jest forma spotkania, w której nikt nie zostaje sprowadzony do roli osoby, która tylko pomaga, albo osoby, której zawsze trzeba pomagać.
Chcemy rozwijać działania oparte na wzajemności: wspólne poznawanie technologii, rodzinne aktywności, twórczość, rozmowy i wymianę codziennych umiejętności. Istotne są przy tym bezpieczeństwo młodszych uczestników, szacunek do granic i wsparcie opiekunów.
- Młodsza osoba pomaga uporządkować zdjęcia w telefonie, a starsza opowiada historię, którą wspólnie dokumentują.
- Rodzinne spotkanie o cyfrowych nawykach i zasadach korzystania z urządzeń.
- Wspólne czytanie, przygotowanie wystawy lub mały projekt dla sąsiadów.
Praca i rozwój
Kompetencje, pewność działania i pomysł na kolejny etap zawodowy. Rozwój także wtedy, gdy trzeba zacząć od nowa.
Zmiana zawodu, powrót po przerwie, pierwsza praca czy własna inicjatywa wymagają czegoś więcej niż motywacyjnego hasła. Potrzebne są rozpoznanie umiejętności, realistyczny plan i możliwość przećwiczenia konkretnych zadań.
Ten wymiar obejmuje uczenie się przez całe życie, kompetencje zawodowe i społeczne, przedsiębiorczość oraz dostosowanie do zmian technologicznych. Interesuje nas również ekonomia społeczna, w której aktywność zawodowa łączy się z korzyścią dla ludzi i społeczności.
- Warsztat porządkujący doświadczenie i umiejętności przed zmianą pracy.
- Praktyczne przygotowanie materiałów zawodowych lub pierwszego projektu do portfolio.
- Sprawdzenie pomysłu na działalność: komu ma służyć, jak działać i z jakimi kosztami się wiąże.
Dobrostan i aktywność
Relacje, ruch, edukacja zdrowotna i codzienne nawyki. Więcej miejsca na aktywność, kontakt i troskę o siebie.
Samodzielność to nie tylko umiejętności. Znaczenie mają również zdrowie, relacje i poczucie, że jest do kogo wyjść. W tym obszarze łączymy edukację zdrowotną, aktywność ruchową, rekreację i przeciwdziałanie samotności.
Chcemy tworzyć okazje do bezpiecznej aktywności i rozmowy o codziennym funkcjonowaniu, także dla osób wracających do życia społecznego po dłuższej przerwie. Edukacyjne i integracyjne formy wsparcia mają pomagać w dbaniu o siebie oraz odnajdywaniu odpowiedniej pomocy, bez udawania leczenia lub terapii.
- Dostępny spacer lub zajęcia ruchowe połączone z czasem na rozmowę.
- Spotkanie edukacyjne o odpoczynku, przeciążeniu i codziennych nawykach.
- Regularna aktywność grupowa dająca powód, żeby wyjść z domu i spotkać innych.
Bezpieczeństwo
Rozpoznawanie zagrożeń, spokojne decyzje i gotowość do szukania pomocy. Wiedza przydatna w internecie i poza nim.
Presja, pośpiech i niepewność utrudniają podejmowanie dobrych decyzji. Dlatego edukację bezpieczeństwa chcemy opierać na zrozumiałych sytuacjach i ćwiczeniu reakcji, a nie na straszeniu.
Ten wymiar obejmuje cyberbezpieczeństwo, przeciwdziałanie oszustwom, edukację dla bezpieczeństwa, pierwszą pomoc oraz przygotowanie na trudne sytuacje. Mieści także profilaktykę przemocy, uzależnień i zachowań ryzykownych. Zakres zajęć oraz przygotowanie prowadzących muszą odpowiadać tematowi i potrzebom uczestników.
- Rozmowa o podejrzanym telefonie lub wiadomości i sposobie spokojnego sprawdzenia sytuacji.
- Przygotowanie rodzinnej listy kontaktów i prostych zasad reagowania w sytuacji kryzysowej.
- Ćwiczenia pierwszej pomocy prowadzone przez osoby o odpowiednich kompetencjach.
Ekologia i drugie życie rzeczy
Naprawianie, ponowne wykorzystanie i rozsądne gospodarowanie zasobami. Ekologia, którą można przełożyć na codzienne decyzje.
Nie każda zmiana wymaga dużych zakupów. Czasem zaczyna się od naprawy, przeróbki albo pytania, czy potrzebujemy kolejnej rzeczy. Ten obszar łączy praktyczne umiejętności z odpowiedzialną konsumpcją i troską o najbliższe otoczenie.
Chcemy rozwijać zielone kompetencje przez działanie: poznawanie materiałów, ograniczanie marnowania, wymianę doświadczeń i bezpieczne naprawy. Ważne są również edukacja środowiskowa, odporność na zmiany klimatu i rozumienie wpływu codziennych wyborów.
- Naprawa ubrania lub przeróbka przedmiotu zamiast wyrzucenia.
- Spotkanie, na którym mieszkańcy dzielą się umiejętnościami i oceniają możliwości naprawy rzeczy.
- Warsztat o ograniczaniu marnowania materiałów i odpowiedzialnym korzystaniu z zasobów.
Wspólnota i partnerstwa
Wolontariat, inicjatywy mieszkańców i organizacje, które potrafią działać razem. Dobry pomysł potrzebuje także dobrych zasad współpracy.
Chcemy łączyć mieszkańców, osoby z pomysłem i gospodarzy miejsc wokół wspólnego działania. Ważne są jasne role, możliwość wniesienia własnych umiejętności i odpowiedzialność za uzgodnione zadania.
- Przygotowanie wolontariuszy do konkretnego wydarzenia lub regularnego zadania.
- Wspólne zaplanowanie inicjatywy mieszkańców, biblioteki i organizacji społecznej.
- Warsztat dla zespołu NGO rozwiązujący jeden problem z komunikacją, organizacją lub narzędziami cyfrowymi.
Wspólne dla wszystkich wymiarów
Niezależnie od tematu liczą się godność, równe traktowanie, bezpieczeństwo i dostępność. Zależy nam na udziale osób o różnych doświadczeniach, w tym osób z niepełnosprawnościami, opiekunów, ludzi wracających do aktywności i tych, którzy z różnych powodów mają trudniejszy start.
Ważną częścią naszego podejścia jest rozpoznawanie potrzeb, sprawdzanie rezultatów i wymiana wiedzy. Współpraca między organizacjami, miastami i krajami ma wzmacniać konkretne działania, a nie być celem samym w sobie.
Nie widzisz swojej potrzeby w jednej kategorii?
To dobry początek rozmowy. Często właśnie na styku kilku obszarów pojawia się pomysł na najbardziej użyteczne działanie.
Porozmawiajmy o współpracy